بهداشت و محیط زیست

 
برای همگی ما نیاز اساسی به شرایطی ایمن، که در آن آب سالم، غذا و سرپناه کافی مهیا باشد و افراد مختلف بتوانند در صلح و آرامش در کنار هم زندگی کنند، یکسان است. چندین سال از اجلاس زمین گذشته است و در این مدت گامهای جدیدی در سطح ملی و جهانی برداشته شده که ضرورت اقدامات موثرتر در حوزه بهداشت و محیط را آشکار کرده است. بنابراین،زمان تجزیه و تحلیل در مورد اینکه چگونه ما به عنوان جامعه انسانی با این نیازها برخورد کنیم،چگونه توسعه میتواند منابعی برای بهداشت فراهم کند ونیزچگونه چنین توسعه ای میتواند تهدیدی برای سلامتی یا کاهش منابع طبیعی باشد فرا رسیده است.
این نوشتار بر سلامت دختران و پسران، زنان و مردانی که بسیاری از آنان برای ابقاء و زندگی در شرایط محیطی نامساعد مبارزه میکنند متمرکز است. هر روز جهان ناچار به پذیرش انسانهای بیشتری است. به طور متوسط در هر ثانیه سه نفر به جمعیت جهان افزوده میشود که بالغ بر حدود ۹۰ میلیون انسان در سال میباشد.
رشد جمعیت،خود باعث ایجاد مشکلاتی در تهیه آب، غذا و سرپناه مورد نیاز برای سلامتی میشود به خصوص اینکه غالباً رشد جمعیت در کشورهای در حال توسعه یعنی جایی که دسترسی به منابع، ناکافی است رخ می دهد. علاوه بر این مصرف نامتعادل در اکثر کشورهای ثروتمند، باعث تحلیل رفتن سریع منابع تجدیدناپذیر جهان میشود. بنابراین محیط زیست حامی زندگی، بطور فزاینده ای تحت فشارهای ناشی از تغییرات آب و هوا، از دست رفتن تنوع موجودات زنده، جنگل زدایی و بیابانی شدن قراردارد.
در هر کشوری، فقرا و محرومان بدترین شرایط بهداشتی را تجربه میکنند و این بی عدالتی ها باید به جوامع و حکومت ها در سطح ملی و محلی ربط داده شوند.
متخصصین بهداشتی باید برنامه ها و منابع کافی همبستگی نیروها در بخش محیطی و ایجاد باورهای سلامت و محیط بـه عنوان اساس اولیه در بـرنامه های توسعه پایدار تاکید کنند. در مقیاس وسیع تر، شرکت گسترده تمامی بخشهای جامعه باید تضمین شود. البته این در صورتی است که بخواهیم راه حل ها و راهکارهایی که سبب ایجاد و بهبود پایداری وضعیت سلامتی می شود ، قاعده مند گردد. در گام بعدی، برای تامین منافع بیشتر، باید بر نیازهای جاری و آتی مردم به خصوص افراد فقیر و آسیب پذیر تمرکز شود.
 
برای همگی ما نیاز اساسی به شرایطی ایمن، که در آن آب سالم، غذا و سرپناه کافی مهیا باشد و افراد مختلف بتوانند در صلح و آرامش در کنار هم زندگی کنند، یکسان است. چندین سال از اجلاس زمین گذشته است و در این مدت گامهای جدیدی در سطح ملی و جهانی برداشته شده که ضرورت اقدامات موثرتر در حوزه بهداشت و محیط را آشکار کرده است. بنابراین،زمان تجزیه و تحلیل در مورد اینکه چگونه ما به عنوان جامعه انسانی با این نیازها برخورد کنیم،چگونه توسعه میتواند منابعی برای بهداشت فراهم کند ونیزچگونه چنین توسعه ای میتواند تهدیدی برای سلامتی یا کاهش منابع طبیعی باشد فرا رسیده است.
این نوشتار بر سلامت دختران و پسران، زنان و مردانی که بسیاری از آنان برای ابقاء و زندگی در شرایط محیطی نامساعد مبارزه میکنند متمرکز است. هر روز جهان ناچار به پذیرش انسانهای بیشتری است. به طور متوسط در هر ثانیه سه نفر به جمعیت جهان افزوده میشود که بالغ بر حدود ۹۰ میلیون انسان در سال میباشد.
رشد جمعیت،خود باعث ایجاد مشکلاتی در تهیه آب، غذا و سرپناه مورد نیاز برای سلامتی میشود به خصوص اینکه غالباً رشد جمعیت در کشورهای در حال توسعه یعنی جایی که دسترسی به منابع، ناکافی است رخ می دهد. علاوه بر این مصرف نامتعادل در اکثر کشورهای ثروتمند، باعث تحلیل رفتن سریع منابع تجدیدناپذیر جهان میشود. بنابراین محیط زیست حامی زندگی، بطور فزاینده ای تحت فشارهای ناشی از تغییرات آب و هوا، از دست رفتن تنوع موجودات زنده، جنگل زدایی و بیابانی شدن قراردارد.
در هر کشوری، فقرا و محرومان بدترین شرایط بهداشتی را تجربه میکنند و این بی عدالتی ها باید به جوامع و حکومت ها در سطح ملی و محلی ربط داده شوند.
متخصصین بهداشتی باید برنامه ها و منابع کافی همبستگی نیروها در بخش محیطی و ایجاد باورهای سلامت و محیط بـه عنوان اساس اولیه در بـرنامه های توسعه پایدار تاکید کنند. در مقیاس وسیع تر، شرکت گسترده تمامی بخشهای جامعه باید تضمین شود. البته این در صورتی است که بخواهیم راه حل ها و راهکارهایی که سبب ایجاد و بهبود پایداری وضعیت سلامتی می شود ، قاعده مند گردد. در گام بعدی، برای تامین منافع بیشتر، باید بر نیازهای جاری و آتی مردم به خصوص افراد فقیر و آسیب پذیر تمرکز شود.